Jak zainstalować django na centos 7

Django jest darmową i otwartą platformą internetową wysokiego poziomu Python zaprojektowaną, aby pomóc programistom w tworzeniu bezpiecznych, skalowalnych i łatwych w utrzymaniu aplikacji internetowych.

Istnieją różne metody instalacji Django, w zależności od potrzeb. Może być zainstalowany w całym systemie lub w środowisku wirtualnym Python za pomocą pip. Pakiety Django są również zawarte w repozytoriach CentOS i można je instalować za pomocą menedżera pakietów yum , ale są one nieaktualne.

W tym samouczku będziemy instalować i konfigurować najnowszą stabilną wersję Django na maszynie CentOS 7 w środowisku wirtualnym Python.

Głównym celem środowisk wirtualnych Python jest stworzenie izolowanego środowiska dla różnych projektów Python. W ten sposób możesz mieć wiele różnych środowisk Django na jednym komputerze i zainstalować określoną wersję modułu dla każdego projektu bez obawy, że wpłynie to na inne instalacje Django. Jeśli zainstalujesz Django w środowisku globalnym, możesz zainstalować tylko jedną wersję Django na swoim komputerze.

Instalowanie Django na CentOS 7

Poniższe sekcje zawierają instrukcje krok po kroku dotyczące instalacji Django w środowisku wirtualnym Python na CentOS 7.

1. Instalowanie Pythona 3

Będziemy instalować Python 3.6 z repozytoriów SCL.

CentOS 7 jest dostarczany z Pythonem 2.7.5, który jest kluczową częścią podstawowego systemu CentOS. SCL pozwoli ci zainstalować nowsze wersje Pythona 3.x wraz z domyślnym pythonem v2.7.5, aby narzędzia systemowe takie jak yum nadal działały poprawnie.

Zacznij od włączenia SCL, instalując plik wydania CentOS SCL, który jest zawarty w repozytorium dodatków CentOS:

sudo yum install centos-release-scl

Po włączeniu repozytorium zainstaluj Python 3.6 za pomocą następującego polecenia:

sudo yum install rh-python36

Po zainstalowaniu Python 3.6 jesteśmy gotowi do stworzenia wirtualnego środowiska dla naszej aplikacji Django.

2. Tworzenie środowiska wirtualnego

Począwszy od Pythona 3.6, zalecanym sposobem stworzenia środowiska wirtualnego jest użycie modułu venv .

Przejdź do katalogu, w którym chcesz przechowywać środowiska wirtualne Python 3. Może to być katalog domowy lub dowolny inny katalog, w którym użytkownik ma uprawnienia do odczytu i zapisu.

Utwórz nowy katalog dla aplikacji Django i włóż do niego cd:

mkdir my_django_app cd my_django_app

Aby uzyskać dostęp do Pythona 3.6, musisz uruchomić nową instancję powłoki za pomocą narzędzia scl :

scl enable rh-python36 bash

Uruchom następujące polecenie, aby utworzyć nowe środowisko wirtualne:

python3 -m venv venv

Powyższe polecenie tworzy katalog o nazwie venv , który zawiera kopię pliku binarnego Python, menedżera pakietów Pip, standardowej biblioteki Python i innych plików pomocniczych. Możesz użyć dowolnej nazwy dla środowiska wirtualnego.

Aby rozpocząć korzystanie z tego środowiska wirtualnego, musisz je aktywować, activate skrypt activate :

source venv/bin/activate

Po aktywacji katalog bin środowiska wirtualnego zostanie dodany na początku zmiennej $PATH . Również monit powłoki zmieni się i wyświetli nazwę wirtualnego środowiska, którego aktualnie używasz. W naszym przypadku jest to venv .

3. Instalowanie Django

Teraz, gdy środowisko wirtualne jest aktywowane, możesz użyć pip menedżera pakietów Python, aby zainstalować Django:

pip install django W środowisku wirtualnym można użyć polecenia pip zamiast pip3 i python zamiast python3 .

Aby zweryfikować instalację, użyj następującego polecenia, które wydrukuje wersję Django:

python -m django --version

W chwili pisania tego artykułu najnowsza oficjalna wersja Django to 2.1.2

2.1.2

Twoja wersja Django może różnić się od pokazanej tutaj.

4. Tworzenie projektu Django

Aby utworzyć nowy projekt Django o nazwie mydjangoapp użyj narzędzia wiersza polecenia django-admin :

django-admin startproject mydjangoapp

Powyższe polecenie utworzy katalog mydjangoapp w bieżącym katalogu.

tree mydjangoapp/

mydjangoapp/ |-- manage.py `-- mydjangoapp |-- __init__.py |-- settings.py |-- urls.py `-- wsgi.py

W tym katalogu znajdziesz główny skrypt do zarządzania projektami o nazwie manage.py oraz inny katalog zawierający konfigurację bazy danych oraz Django i ustawienia specyficzne dla aplikacji.

Przeprowadź migrację bazy danych i utwórz użytkownika administracyjnego.

Zacznij od mydjangoapp katalogu mydjangoapp :

cd mydjangoapp

Domyślnie Django używa bazy danych SQLite. Do aplikacji produkcyjnych możesz użyć bazy danych PostgreSQL, MariaDB, Oracle lub MySQL.

Uruchom następującą komendę, aby przeprowadzić migrację bazy danych:

python manage.py migrate

Dane wyjściowe będą wyglądać mniej więcej tak:

Operations to perform: Apply all migrations: admin, auth, contenttypes, sessions Running migrations: Applying contenttypes.0001_initial… OK Applying auth.0001_initial… OK Applying admin.0001_initial… OK Applying admin.0002_logentry_remove_auto_add… OK Applying admin.0003_logentry_add_action_flag_choices… OK Applying contenttypes.0002_remove_content_type_name… OK Applying auth.0002_alter_permission_name_max_length… OK Applying auth.0003_alter_user_email_max_length… OK Applying auth.0004_alter_user_username_opts… OK Applying auth.0005_alter_user_last_login_null… OK Applying auth.0006_require_contenttypes_0002… OK Applying auth.0007_alter_validators_add_error_messages… OK Applying auth.0008_alter_user_username_max_length… OK Applying auth.0009_alter_user_last_name_max_length… OK Applying sessions.0001_initial… OK

Po migracji bazy danych utwórz użytkownika administracyjnego, aby móc korzystać z interfejsu administratora Django:

python manage.py createsuperuser

Polecenie wyświetli monit o podanie nazwy użytkownika, adresu e-mail i hasła administratora.

Username (leave blank to use 'linuxize'): admin Email address: [email protected] Password: Password (again): Superuser created successfully.

5. Testowanie serwera programistycznego

Uruchom programistyczny serwer WWW za pomocą skryptu manage.py a następnie opcji runserver :

python manage.py runserver

Zobaczysz następujące dane wyjściowe:

Performing system checks… System check identified no issues (0 silenced). October 20, 2018 - 11:16:28 Django version 2.1.2, using settings 'mydjangoapp.settings' Starting development server at http://127.0.0.1:8000/ Quit the server with CONTROL-C. Jeśli zainstalowałeś Django na maszynie wirtualnej i chcesz uzyskać dostęp do serwera programistycznego Django, musisz edytować plik settings.py i dodać adres IP serwera wewnątrz listy ALLOWED_HOSTS .

Otwórz http://127.0.0.1:8000 w przeglądarce, a zobaczysz domyślną stronę docelową Django:

Aby zatrzymać serwer programistyczny, wpisz CTRL-C w swoim terminalu.

6. Dezaktywacja środowiska wirtualnego

Po zakończeniu pracy dezaktywuj środowisko, wpisując deactivate a powrócisz do normalnej powłoki.

deactivate

Wniosek

Nauczyłeś się, jak tworzyć wirtualne środowisko Python i instalować Django na komputerze CentOS 7. Aby utworzyć dodatkowe środowiska programistyczne Django, powtórz kroki opisane w tym samouczku.

python centos